Przewodnik po kraju · Dania

Dania nie wymaga od pracownika żadnego stanu licznika, a od przedsiębiorcy czterech odczytów na przejazd

Dokumentem jest dowód księgowy, a nie ewidencja przejazdów

Duńska praktyka odnosi się do bogføringsbilag — dowodu księgowego stojącego za wypłatą — a nie do bieżącej ewidencji prowadzonej przez kierowcę. Aktem jest BEK nr. 173 af 13/03/2000, Bekendtgørelse om rejse- og befordringsgodtgørelse, a Den juridiske vejledning Skattestyrelsen, duńskiego urzędu skarbowego, wciąż podaje ją jako obowiązującą regułę w wydaniu 2026-2 — tekst z 2000 jest więc aktualny, a nie tylko przez nikogo niepodważony.

Druga bekendtgørelse ma inne zadanie i jest z nią stale mylona: BEK nr. 1333 af 20/11/2025 ustala stawki i zakaz dla samochodu służbowego. Dwa numery, dwa cele; przytaczanie jednego w sprawie treści drugiego to typowy błąd.

Siedem danych

BEK 173 § 2 stk. 2, w kolejności, w jakiej je wymienia:

• Imię i nazwisko, adres i numer CPR odbiorcy
• Służbowy cel przejazdu
• Data
• Miejsce docelowe, wraz z ewentualnymi przystankami pośrednimi (delmål)
• Liczba przejechanych kilometrów
• Zastosowane stawki
• Wyliczenie zwrotu

I jedna rzecz, która w ogóle nie jest polem: pracodawca musi umieć wykazać, że sprawdził wniosek przed wypłatą. "Arbejdsgiverens kontrol er sket inden udbetalingen" — kontrola przeprowadzona później tego nie naprawia.

Dania odwraca schemat

Wszędzie indziej to samochód służbowy jest reżimem surowym, bo ewidencja istnieje po to, by obalić korzyść. Dania robi surowym reżim dla samozatrudnionych:

• Samozatrudniony, własny samochód — stan licznika na początku roku, na początku i na końcu każdego przejazdu służbowego i na koniec roku, do tego data, cel i miejsca docelowe.
• Pracownik, własny samochód — opisany wyżej dowód z siedmioma danymi. Wśród nich nie ma stanu licznika.
• Firmabil — nie wolno wypłacić żadnego zwolnionego z podatku zwrotu. BEK 1333 § 11: "Der kan ikke udbetales skattefri befordringsgodtgørelse, når arbejdsgiveren har stillet firmabil til rådighed for den ansatte, medmindre det dokumenteres, at kørslen er foretaget i den ansattes egen bil." A także "Der kan normalt ikke stilles krav om, at den ansatte fører en egentlig kørebog" — od takiego kierowcy nie wymaga się też ewidencji przejazdów.

To ostatnie jest zakazem, a nie luką. Nie ma kwoty do sprawdzenia, a wpisanie własnej stawki jej nie stworzy.

3,94 kr do 20 000 km, potem 2,28 — u każdego pracodawcy osobno

Próg liczy się dla każdego pracodawcy, a nie dla osoby: BEK 1333 § 10, "gælder kun for den enkelte arbejdsgiver." Dwie prace to dwa progi. Skattestyrelsen stosuje identyczny podział do odliczenia samego przedsiębiorcy — drukują go i jej angielska strona, i formularz 04.023 — więc podział nie dotyczy wyłącznie pracowników, choć przepis, który go wyraża, mówi tylko o nich.

Reguła 60 dni, która nie ma nic wspólnego z tym, jak jeździłeś

LL § 9 B stk. 1 litra a obejmuje przejazdy między domem a miejscem pracy "i indtil 60 arbejdsdage inden for de forudgående 12 måneder". Po 60. dniu to miejsce pracy staje się fast, stałe, i identyczny przejazd staje się prywatny. Przykład SKAT to podatnik z 62 dniami, któremu godtgørelse za ostatnie dwa opodatkowano.

Pięć rzeczy w tej sprawie pochodzi z JV C.A.4.3.3.3.1, i cztery z nich uważna lektura samej ustawy odczytuje błędnie:

• Jeden licznik na miejsce pracy, a nie jeden na osobę.
• Tylko bezpośrednio z domu do miejsca pracy. Przejazd w ciągu dnia między dwoma klientami to litra b i nie liczy się dla żadnego z nich.
• Jeden dzień może zużyć dwa liczniki — pierwszy i ostatni przejazd dnia przesuwają każdy po jednym.
• Długość nie ma znaczenia, a przerwy ani się nie liczą, ani niczego nie naprawiają. Weekendy, urlopy i zwolnienia lekarskie nie są liczone i nie przerywają okresu. Dopiero 60 kolejnych dni roboczych poza tym miejscem pracy zaczyna go od nowa (stk. 2).
• Zmiana pracodawcy zaczyna nowy okres. Czasowe zawieszenie pracy — nie.

Pięć lat, i nie w ustawie podatkowej

Bogføringsloven, LOV nr. 700 af 24/05/2022, § 12 stk. 1 — pięć lat od końca roku obrotowego, którego dotyczy materiał. Najkrótszy okres spośród dwudziestu jeden krajów w tym dziale, a kto szuka go w ligningsloven albo skatteforvaltningsloven, nic nie znajdzie, bo mieszka w ustawie o rachunkowości Erhvervsministeriet; Skattestyrelsen przyjmuje go jako własny w JV A.B.3.1.3.

Obowiązek wiąże bogføringspligtige — pracodawcę wypłacającego godtgørelse albo przedsiębiorcę — a nie pracownika, którego dowód dotyczy. Dania nie rozróżnia papieru i formy elektronicznej, a § 9 stk. 3 wymaga, by korekta pozostawiała widoczną zarówno pierwotną treść, jak i zmianę.

Ile kosztuje zaniedbanie

Nie pomniejszone odliczenie. Brak lub niewystarczająca dokumentacja zamienia cały zwrot w zwykłe opodatkowane wynagrodzenie — to zmiana kwalifikacji, stosowana do wypłaty, a nie do brakującej części.

Dlaczego aplikacja, a nie zeszyt

Nic z powyższego nie wymaga oprogramowania; siedem danych mieści się na formularzu. Oprogramowanie zmienia to, która z nich przetrwa rok. Nikt nie gubi kilometrów ani stawki. Brakuje dokładnej daty, miejsca docelowego jednej z dwustu wizyt i celu służbowego zapisanego twoimi słowami, a nie odtworzonego w marcu z kalendarza.

DriveHub zapisuje każdy przejazd w tle i dopiero potem pyta, które były służbowe. Raport zawiera wszystkie siedem danych — imię i nazwisko, adres i numer CPR w bloku danych identyfikacyjnych, cel twoimi słowami, datę, miejsce docelowe, kilometry, stawkę i wyliczenie — a próg 20 000 km liczy osobno dla każdego pracodawcy, a nie jako jedną wspólną sumę. Liczy też 60 dni roboczych dla każdego miejsca pracy i drukuje datę, od której liczenie się zaczyna, a nigdy nie mówi, że trasa wciąż mieści się w 60 dniach: dzień, w którym pracowałeś, nie jeżdżąc, jest dla niej niewidoczny, więc liczba, którą potrafi podać, to wartość minimalna.

Nie drukuje natomiast delmål — przystanku pośredniego. Postój na tyle długi, by miał znaczenie, staje się osobnym zapisanym przejazdem, a krótszy nie jest miejscem; raport mówi to wprost, zamiast nieść kolumnę pustą w każdym wierszu.

Ta strona przedstawia to, co mówi sama bekendtgørelse, i podaje jej numer, żebyś mógł to sprawdzić. Nie stanowi porady podatkowej i nie uwzględnia twojej sytuacji. Gdy w grę wchodzą pieniądze, zapytaj swojego revisora — i przynieś bilag.