Przewodnik po kraju · Norwegia

Norwegia ma dwa dokumenty przebiegu, a tylko jednym z nich może być aplikacja, którą zainstalowałeś sam

Dwa dokumenty, jeden temat

Większość norweskich porad o kilometrach dotyczy jednej z dwóch rzeczy i rzadko mówi której.

• Reiseregning, rozliczenie kosztów podróży — dokument, który uzasadnia wolny od podatku zwrot za kilometry i którego treść określa skattebetalingsforskriften § 5-6-12 ellevte ledd.
• Kjørebok, bieżąca ewidencja użytkowania samochodu, którą Skatteetaten opisuje w swoim Skatte-ABC — i której forma elektroniczna, B-5-4.2, stawia dwa warunki, których większość aplikacji nie spełni.

Pokrywają się na tyle, że wyglądają na zamienne. Nie są, a przy drugim ludzie przeżywają zaskoczenie.

Co musi zawierać reiseregning

§ 5-6-12 ellevte ledd, dosłownie, jego własnymi słowami:

• "arbeidstakerens navn og adresse og underskrift" — imię i nazwisko, adres i podpis pracownika
• "dato for avreise og hjemkomst for hver yrkes- eller tjenestereise" — data wyjazdu i powrotu przy każdej podróży służbowej
• "formålet med reisen" — cel podróży
• "hvilke arrangement arbeidstakeren har deltatt på" — w jakich wydarzeniach pracownik uczestniczył
• "fremstilling av reiseruten med angivelse av utgangs- og endepunkt, lokal kjøring på oppdragsstedet og årsaken til eventuelle omkjøringer" — opis trasy z punktem początkowym i końcowym, jazdami lokalnymi na miejscu zlecenia i przyczyną ewentualnych objazdów
• "totalt utkjørt distanse" — łączny przejechany dystans
• "navn på passasjer det kreves passasjertillegg for" — nazwisko każdego pasażera, za którego żąda się dodatku

Rozporządzenie wprost wymienia GPS, co jest rzadkie: łączny dystans może być "beregnet på grunnlag av bilens kilometerteller, GPS-basert elektronisk kjørebok eller nettbasert kartprogram". Zapisy elektroniczne nie są tu tolerowane — są przewidziane.

Norwegia to kraj, który chce nazwiska pasażera

1 kr/km za każdego pasażera, ponad podstawowe 3,50 — i w przeciwieństwie do Austrii, Finlandii i Wielkiej Brytanii, które też płacą dodatek za pasażera, Norwegia żąda nazwiska. Tamte trzy kraje wpisują liczbę przy pieniądzach; Norwegia wpisuje nazwisko do dokumentu.

Nie potrzeba też do tego żadnego systemu pracodawcy. Takseringsreglene § 1-3-20 daje samozatrudnionym te same słowa: "Har skattepliktige har hatt med passasjerer, økes satsene ovenfor med kr 1,00 per km per passasjer." Istnieją też naprawdę 1 kr/km za przyczepę lub sprzęt i 1 kr/km za drogi leśne i budowlane — i żadnej z tych rzeczy aplikacja nie jest w stanie zaobserwować.

Kjørebok to droga, której żadna samodzielnie zainstalowana aplikacja nie obsłuży

Skatte-ABC B-5-4.2 o elektronicznej kjørebok:

"Skattyter kan også benytte en GPS-basert elektronisk kjørebok. Denne skal registrere faktisk kjørt distanse, dato og klokkeslett. Kjøreboken skal ikke gi mulighet for å rette eller slette disse opplysningene. … For lønnstaker skal den elektroniske kjøreboken anskaffes og administreres av arbeidsgiver."

Dwa warunki, i dotyczą oprogramowania, nie jazdy. Zakaz dotyczy możliwości: zapis, który uwidacznia zmianę, nie jest zapisem, który jej zapobiega, a każda aplikacja, w której możesz usuwać przejazdy, od razu odpada na połowie slette. A dla pracownika kjørebok musi być nabyta i zarządzana przez pracodawcę, czym aplikacja zainstalowana prywatnie nie jest, bez względu na to, co zapisuje.

Zakres jest węższy, niż się na początku wydaje. Zakaz zmian obejmuje tylko dystans, datę i godzinę — pole celu ma wypełniać sam kierowca. A B-5-4.1 mówi, że całość jest dobrowolna: "Skattyter har ikke plikt til å føre kjørebok. Skattemyndighetene kan heller ikke pålegge skattyter dette." Nikt nie ma obowiązku jej prowadzić. To droga, którą Norweg może wybrać, a reiseregning jest tą drugą.

Czego wymaga kjørebok, jeśli ją prowadzisz

B-5-4.1: musi "fortløpende og daglig registrere bruken av bilen i yrket" oraz "angi utgangspunktet for dagens kjøring, hvilket firma, byggeplass eller lignende som er besøkt, hvor kjøringen avsluttes og kjørelengden ifølge kilometertelleren". Stan licznika odczytuje się co najmniej raz w miesiącu, nie przy każdym przejeździe. Cel musi być konkret og etterprøvbart, a przykład samego Skatteetaten to «Kundebesøk hos Olsen Bygg AS, Drammen» — to, kogo odwiedzono, jest częścią celu, a nie ozdobnikiem.

Pięć lat, a nie wciąż publikowane dziesięć

Bokføringsloven § 13 annet ledd: pięć lat od końca roku obrachunkowego, bo kjørebok i reiseregning są dokumentasjon av bokførte opplysninger, czyli dokumentacją zaksięgowanych informacji.

Własne stanowisko Skatteetaten w sprawie kjørebok — prinsipputtalelse Bruk av arbeidsgivers bil – krav til dokumentasjon z 12 grudnia 2010 — nadal mówi "den skal oppbevares i 10 år etter regnskapsårets slutt". Klasyfikacja, którą ustala, jest aktualna; liczba pochodzi sprzed 2014 roku, a własny komunikat Skatteetaten datuje zmianę: skrócenie do pięciu lat weszło w życie 1 lutego 2014. Kto cytuje tamtą stronę dosłownie, podwaja okres.

Pracownik najemny nie ma bokføringsplikt, a więc nie ma własnego okresu; jego minimum wyznacza pięcioletni termin na zmianę wymiaru ze skatteforvaltningsloven § 12-6.

Ile kosztuje porażka

Część zwrotu wolna od poboru zaliczki (trekkfrie) — 3,50 z 5,30 kr/km — staje się opodatkowana.

Dlaczego aplikacja, a nie notes

Nic z powyższego nie wymaga oprogramowania, a jednym z dwóch dokumentów oprogramowanie tego rodzaju być nie może. Aplikacja zmienia coś w reiseregning, gdzie nigdy nie ginie dystans: ginie powód objazdu w pewien czwartek w czerwcu, dokładny punkt, z którego ruszyłeś, i nazwisko koleżanki, którą wiozłeś i za którą rozliczyłeś 1 kr/km.

DriveHub zapisuje każdy przejazd w tle, a potem pyta, które były służbowe. Raport zawiera listę z ellevte ledd — twoje imię i nazwisko oraz adres, daty wyjazdu i powrotu, cel twoimi własnymi słowami, trasę z punktem początkowym i końcowym oraz twoją notatką o ewentualnym objeździe, łączny dystans i pasażerów z nazwiska, o których ekran przejazdu pyta tylko w Norwegii.

Czym to jest, mówiąc wprost: reiseregning, a nie elektroniczną kjørebok. Tamta droga wymaga zapisu, którego nikt nie może poprawić ani usunąć, a w przypadku pracownika — takiego, który zapewnia pracodawca. Nikt nie ma obowiązku go prowadzić.

Ta strona przedstawia to, co mówią forskrift i Skatte-ABC, i wskazuje ledd, żebyś mógł to sprawdzić. Nie stanowi porady podatkowej i nie uwzględnia twojej sytuacji. Gdy w grę wchodzą pieniądze, zapytaj swojego regnskapsfører — i przynieś reiseregning.