Landengids · Thailand

Thailand betaalt 4 baht per kilometer over de korte en directe weg, niet over de weg die je nam

Het tarief, en de keten waarlangs het binnenkomt

De Revenue Code, het Thaise belastingwetboek, stelt vervoerskosten twee keer vrij. s. 42(1) stelt vrij wat is uitgegeven "honestly, necessarily, exclusively and wholly in carrying out his duties" — eerlijk, noodzakelijk, uitsluitend en volledig bij de uitoefening van de functie. s. 42(2) stelt vervoerskosten en reisdaggelden vrij tegen de tarieven die de regering voor haar eigen ambtenaren vaststelt.

De private sector komt via die tweede bepaling aan een bedrag per kilometer. Brief กค 0409.6/ว 42 van het Ministry of Finance (26 juli 2007) legt de vaste tarieven voor ambtenaren vast — 4 baht per kilometer voor een privéauto, 2 baht voor een privémotorfiets — en uitspraak กค 0702/1831 van het Revenue Department past ze toe op de private sector: een vaste voertuigvergoeding blijft onbelast zolang ze niet hoger is dan "อัตราค่าสูงสุดที่ทางราชการกำหนดจ่ายให้แก่ข้าราชการ".

Vier voor de auto, twee voor de motorfiets. Engelstalige samenvattingen hebben die omgedraaid, en wie het motorfietsbedrag voor het autobedrag houdt, halveert elke claim.

Geen logboek en geen bonnetjes — wel een papier dat vóór de rit wordt uitgegeven

Binnen dat plafond zijn geen bonnetjes nodig. Wat wel nodig is, is "หลักฐานการได้รับอนุมัติให้เดินทางไปปฏิบัติงาน" — bewijs van goedkeuring om voor het werk te reizen, met vermelding van het werk dat gedaan moet worden en de periode.

Het wordt vóór de reis uitgegeven. Er horen twee voorwaarden bij: het privévoertuig moet voor de hele reis worden gebruikt om überhaupt in aanmerking te komen, en als dat niet kan, moet dat vooraf aan een leidinggevende worden uitgelegd en door die worden goedgekeurd.

De inhoudelijke last is dus een papier dat aan de rit voorafgaat, plus de maatstaf van s. 42(1): dat de reis werkelijk en volledig voor het werk was.

De afstand is voorgeschreven, en het is niet de afstand die je aflegde

Dit is het deel dat Thailand anders maakt dan elk ander land op deze site. De regels achter het onderliggende ambtenarentarief zeggen in ระเบียบ ข้อ ๑๑, zoals gepubliceerd:

"โดยให้คำนวณระยะทางเพื่อเบิกเงินชดเชยตามเส้นทางของกรมทางหลวงในทางสั้นและตรง ซึ่งสามารถเดินทางได้โดยสะดวกและปลอดภัย"

Bereken de afstand volgens de route van het Department of Highways, kort en direct, en een route die gemakkelijk en veilig te rijden is. Waar er geen route van Highways is, volgens de route van een andere instantie — een gemeentelijke, bijvoorbeeld. Alleen waar er geen van beide is, verklaart de reiziger de afstand zelf.

En die regel bereikt de private sector via een verwijzing, niet op eigen kracht. De teksten van het Revenue Department noemen de afstand nooit; het plafond rust op de woorden "ตามหลักเกณฑ์การเบิกจ่ายในลักษณะเหมาจ่าย" van uitspraak กค 0702/1831 — volgens de forfaitaire regels voor ambtenaren — en dat is wat ข้อ ๑๑ samen met het bedrag meeneemt.

Welke kant de fout op gaat

Overal elders is een geregistreerd spoor het betere bewijs: een gps-spoor wint het van een getal dat uit het geheugen is ingetypt, en het argument voor automatische registratie is dat de claim dan niet te laag uitvalt.

In Thailand werkt het andersom. Een spoor met een omweg, met file op een langere weg, of dat verschoof terwijl de auto geparkeerd stond, is langer dan het bedrag dat je mag claimen. Wie de geregistreerde afstand indient, claimt te veel — en een te hoge claim is geen kleiner probleem dan een te lage.

Het getal om in te dienen is de kortste routeafstand tussen de eindpunten. De route van een motorfiets is weer anders: motorrijders mogen geen tolwegen gebruiken, dus de weg die een motorfiets kan nemen, is niet altijd de weg die een auto kan nemen.

Twee jaar, te verlengen tot vijf — en een aanslag waartegen je niet in beroep kunt

Voor een particuliere belastingplichtige kent de Thaise wet helemaal geen bewaartermijn. De Revenue Code verplicht een natuurlijke persoon om een dagelijkse registratie te maken en documenten over te leggen op een oproep, maar nooit om ze een bepaalde tijd te bewaren. De eigen FAQ van het Revenue Department zegt particulieren documenten vijf jaar te bewaren en noemt daarbij geen bepaling, omdat die er niet is.

De feitelijke horizon is de termijn voor een oproep: s. 19, "ภายในเวลาสองปี นับแต่วันที่ได้ยื่นรายการ" — twee jaar na indiening, door de Director-General bij vermoeden van ontduiking te verlengen, "แต่ต้องไม่เกินห้าปี", tot hoogstens vijf jaar, en onbeperkt volgens s. 23 voor wie nooit aangifte deed.

Een vennootschap bewaart haar boeken vijf jaar na de afsluitdatum van de jaarrekening volgens de Accounting Act B.E. 2543, maar s. 8 van die wet somt op wie eraan gebonden is en noemt geen natuurlijke persoon — een Thaise eenmanszaak valt er dus buiten.

De sanctie is hier de hardste, en ze is geen geld. Volgens s. 21 mag de ambtenaar, als een oproep volgens s. 19 niet wordt opgevolgd, de aanslag vaststellen "ตามที่รู้เห็นว่าถูกต้อง" — zoals hij het juist acht — en "ห้ามมิให้อุทธรณ์การประเมิน": tegen de aanslag is geen beroep mogelijk.

Wat falen kost

De vergoeding wordt belastbaar inkomen.

Waarom een app en geen boekje

Hier is het argument niet het gebruikelijke. Een boekje en een app leggen allebei vast dat er een rit was; wat geen van beide achteraf met de hand kan, is de korte en directe Highways-route uitrekenen tussen twee plaatsen die je in maart bezocht.

DriveHub legt elke rit op de achtergrond vast met beide eindpunten, en berekent voor Thailand de kortste routeafstand in plaats van het geregistreerde spoor — zodat tarief × afstand gelijk is aan het bedrag op de regel, en het getal in het rapport het getal is dat ข้อ ๑๑ beschrijft, niet het getal dat de kilometerteller zag. De route van een motorfiets vermijdt tolwegen. Het rapport vermeldt ook je eigen omschrijving van het doel, dat de goedkeuring "ลักษณะงานที่ทำ" noemt, en de eigenaar van het voertuig, die volgens ข้อ ๑๑ degene moet zijn die claimt.

De goedkeuring zelf kan de app niet maken. Dat is een document van de werkgever over toestemming, uit dezelfde familie als de Sloveense potni nalog en de Kroatische putni nalog, en het moet er vóór de rit zijn.

Deze pagina geeft weer wat de Revenue Code, de brief van het Ministry of Finance en de reisregels voor ambtenaren zeggen, en noemt ze zodat je het kunt nalezen. Het is geen belastingadvies en kan geen rekening houden met jouw situatie. Als er geld mee gemoeid is, vraag het je accountant — en neem de goedkeuring mee.