Landengids · Oostenrijk

De twee Oostenrijkse grenzen van 30 000 km gaan over twee verschillende jaren — en sinds 2025 is de kilometerstand verplicht

De verordening die iedereen voor het bedrag aanhaalt, bevat het niet

BGBl. II Nr. 289/2024, de Kilometergeldverordnung, is de juiste vindplaats voor heel veel en de verkeerde voor het getal dat de meeste mensen opzoeken. § 1 noemt helemaal geen bedrag in euro: er staat dat de pauschale Berücksichtigung, de forfaitaire verrekening, plaatsvindt "durch den Ansatz des Kilometergeldes … das gemäß Reisegebührenvorschrift 1955 … vorgesehen ist". De € 0,50/km staat in de RGV 1955.

Wat de verordening wél vastlegt, is het deel dat bepaalt of de claim standhoudt — § 2, de registratie — en de grenzen in § 4 en § 5. Beide helften staan op dezelfde vier pagina's, en het is gebruikelijk er maar één van te lezen.

Wat de registratie moet bevatten, sinds 1 januari 2025

§ 2 Abs. 2, letterlijk: "Die Aufzeichnungen müssen jedenfalls beinhalten: Datum, Kilometerstand, Anzahl der betrieblich oder beruflich zurückgelegten Tageskilometer, Ausgangs- und Zielpunkt sowie Zweck der jeweiligen betrieblichen oder beruflichen Fahrt."

• De datum
• De kilometerstand
• De zakelijke kilometers van die dag
• Het vertrekpunt en de bestemming
• Het doel van de rit

§ 2 Abs. 1 laat een keuze in vorm — een Fahrtenbuch of "andere Aufzeichnungen" — en geen keuze in inhoud: het alternatief moet een registratie zijn "aus denen jedenfalls die in Abs. 2 enthaltenen Informationen hervorgehen." Twee keer jedenfalls in één alinea laat geen ruimte voor een bagatelgrens. De Lohnsteuerrichtlinien 2002 Rz 290 zijn door de LStR-Wartungserlass 2024 daarop aangepast, en vragen bovendien de tijden van begin en einde als er daarnaast onbelaste Tagesgelder worden geclaimd.

Het advies dat de kilometerstand niet nodig is, klopte tot en met 2024

Het is makkelijk te vinden, en het was juist. UFS Feldkirch, GZ RV/0528-F/10, las Rz 290 zoals die toen luidde en zei dat "darüber hinausgehende Angaben, wie der jeweilige Kilometerstand vor und nach der Reise … sind … nicht erforderlich". Dat geldt voor belastingjaren tot en met 2024 en is vanaf 2025 een dode letter: een uitspraak uit 2010 over een administratieve richtlijn overleeft een Verordnung uit 2024 niet, en § 6 past de nieuwe lijst toe op ritten vanaf 1 januari 2025.

Reconstrueer je een ouder jaar, dan is de oudere regel de regel die daarvoor geldt.

De twee grenzen gaan over twee verschillende jaren, en dat is echt geld

§ 4 Abs. 2 begrenst een eenmanszaak op "30 000 km im Wirtschaftsjahr". § 5 Abs. 1 begrenst een werknemer op "30 000 km im Kalenderjahr". Naburige paragrafen, één verordening, en bewust niet hetzelfde venster.

Een ondernemer met een boekjaar dat in april begint en die in november 20 000 km rijdt en in februari 20 000 km, heeft binnen één Wirtschaftsjahr 40 000 km gereden. Dat is 10 000 km boven de grens: € 5 000 geclaimd waar € 4 000 is toegestaan.

De andere bedragen zijn € 0,25/km voor een motorfiets — de helft van het autotarief, en wie voor een motorfiets het autotarief aanhaalt, verdubbelt elke claim — en € 0,15 per meegenomen passagier in een Pkw of Kombi, wat een ondernemer bereikt via EStR 2000 Rz 1571 en een werknemer via RGV 1955 § 10 Abs. 4.

Zeven jaar, niet de tien van Duitsland

BAO § 132 Abs. 1: zeven jaar vanaf het einde van het kalenderjaar waarvoor de boekingen zijn gedaan, of, bij een gebroken boekjaar, het kalenderjaar waarin dat boekjaar eindigt — plus zolang een lopende procedure ze nodig heeft. Het getal van tien jaar is Duits, en een getal dat over een gedeelde taal meereist, is precies hoe het hier wordt aangehaald.

Oostenrijk vraagt ook minder van een elektronische kopie dan Duitsland: § 132 Abs. 2 wil een "vollständige, geordnete, inhaltsgleiche und urschriftgetreue Wiedergabe" en stelt geen eis van machinale verwerkbaarheid, dus een gerenderde pdf komt hier verder dan over de grens. Een werknemer die Kilometergeld als Werbungskosten opvoert, heeft geen eigen Aufzeichnungspflicht en dus geen termijn uit § 132; zijn horizon is de aanslagtermijn van vijf jaar van § 207 Abs. 2.

Stelt de werkgever de auto ter beschikking, dan valt er niets te claimen

RGV 1955 § 10 Abs. 6, overgenomen via § 26 Z 4 lit. a EStG: "Bei Benützung eines dem Beamten unentgeltlich zur Verfügung gestellten Kraftfahrzeuges gebührt keine Reisekostenvergütung." Zolang de auto van de werkgever is, wordt er geen Kilometergeld betaald.

Dat geval heeft een eigen document en een eigen verordening — de Sachbezugswerteverordnung, waarvan het voordeel per kilometer in § 4 Abs. 3 "sämtliche Fahrten lückenlos in einem Fahrtenbuch" eist, privéritten inbegrepen. Ander doel, andere registratie: een logboek met alleen zakelijke ritten beantwoordt die vraag niet.

Waarom een app en geen boekje

Niets van het bovenstaande vereist software; een boekje met die vijf kolommen voldoet aan § 2. Wat software verandert, is hoe het misgaat. Niemand raakt de kilometers kwijt. Wat ontbreekt, is de kilometerstand van een dinsdag in maart, de precieze bestemming van één bezoek uit tweehonderd, en het woord zeitnah — een registratie die achteraf in elkaar is gezet, is het eerste wat de fiscus aanvalt, en in RV/0528-F/10 voerde hij precies aan dat het logboek "nachgestellt" was.

DriveHub legt elke rit op de achtergrond vast met beide eindpunten, de afstand en de tijden, en vraagt achteraf welke zakelijk waren. Het rapport vermeldt de datum, de kilometerstand aan het begin en het einde van elke rit, het traject van en naar, de kilometers en je eigen omschrijving van het doel, en het telt de 30 000 km tegen het boekjaar voor een ondernemer en tegen het kalenderjaar voor een werknemer — precies het onderscheid dat § 4 en § 5 maken, en dat één doorlopend totaal niet kan uitdrukken.

Deze pagina geeft weer wat de Verordnung zelf zegt, en noemt de paragraaf zodat je het kunt nalezen. Het is geen belastingadvies en kan geen rekening houden met jouw situatie. Als er geld mee gemoeid is, vraag het je Steuerberater — en neem de Aufzeichnungen mee.