Przewodnik po kraju · Tajlandia

Tajski przedsiębiorca jednoosobowy nie może rozliczyć 4 bahtów za kilometr — ta kwota wymaga płatnika

Autor: Andrei Zamiralov · Zaktualizowano 18 października 2026

Krótka odpowiedź

Nie możesz. 4 bahty za kilometr za prywatny samochód to rzeczywista stawka, ale jest to pułap dla pieniędzy na podróż, które wypłaca ci pracodawca lub inny płatnik dochodu. Przedsiębiorca jednoosobowy rozliczający się według ม.40(8) nie ma żadnej kwoty za kilometr nigdzie w Revenue Code ani w jego dekretach. Przedsiębiorca według ม.40(8) stosuje albo ryczałt procentowy z Royal Decree No. 11 s. 8, albo koszty rzeczywiste.

Skąd się biorą 4 bahty

Pismo Ministry of Finance กค 0409.6/ว 42 (26 lipca 2007) ustala, ile rząd płaci własnym urzędnikom: (๑) รถยนต์ส่วนบุคคล — กิโลเมตรละ ๔ บาท; (๒) รถจักรยานยนต์ส่วนบุคคล — กิโลเมตรละ ๒ บาท (prywatny samochód, 4 bahty za km; prywatny motocykl, 2 bahty za km). 2 bahty to stawka za motocykl; żadna z nich nie jest stawką przedsiębiorcy jednoosobowego.

S. 42(2) Revenue Code zwalnia koszty transportu według stawek ustalonych przez rząd dla własnych urzędników. Interpretacja Revenue Department กค 0702/1831 (2 marca 2018) przenosi te stawki na sektor prywatny. Ryczałtowy dodatek na pojazd jest zwolniony, jeśli nie przekracza "อัตราค่าสูงสุดที่ทางราชการกำหนดจ่ายให้แก่ข้าราชการ" — maksymalnej stawki, jaką rząd wypłaca swoim urzędnikom.

Dlaczego potrzebny jest płatnik

Zamykają to dwa teksty i oba wychodzą od płatnika.

Interpretacja กค 0702/1831 dotyczy kwot wypłacanych "ให้แก่พนักงานของบริษัทฯ" (pracownikom spółki), a wpływ to "เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1)" — dochód ze stosunku pracy. Działalność handlowa według ม.40(8) nie jest tą kategorią.
Wykładnia Director-General do s. 42(1), ป.59/2538 ข้อ 2, mówi, że podróż musi mieć dowód zgody na wyjazd służbowy poza biuro od นายจ้างหรือผู้จ่ายเงินได้ — pracodawcy lub płatnika dochodu.

Linia podziału biegnie tam, gdzie ktoś wypłaca ci pieniądze na podróż. Przedsiębiorca na własny rachunek nie ma nikogo, kto wypłaci dodatek, ani nikogo, kto podpisze zgodę.

Pracownicy, którym pracodawca zwraca koszty, są w innym położeniu, a dla nich dystansem jest krótka i bezpośrednia trasa według Department of Highways, którą można przejechać wygodnie i bezpiecznie, a nie droga, którą pojechałeś — zobacz dystans rozliczany w Tajlandii.

Dlaczego nie możesz ustalić kwoty sam

Wypłacanie sobie 4 bahtów za kilometr nie pozwala tego obejść. ม.65 ตรี (9) nie zalicza do kosztów "รายจ่ายซึ่งกำหนดขึ้นเองโดยไม่มีการจ่ายจริง" — wydatku, który podatnik sam sobie ustala, bez faktycznej płatności za nim.

Ss. 8 i 8 ทวิ Royal Decree No. 11 wprowadzają ม.65 ตรี do obu dróg przedsiębiorcy jednoosobowego. Samodzielnie przypisane 4 bahty pomnożone przez twoje kilometry to właśnie wydatek tego rodzaju.

Czego możesz użyć zamiast tego

Przedsiębiorcy jednoosobowemu zostają dwie drogi:

Ryczałt procentowy z Royal Decree No. 11 s. 8.
Koszty rzeczywiste. Odliczasz to, co naprawdę zapłaciłeś i możesz wykazać.

Ryczałt procentowy to ten, który ustala Royal Decree No. 11 s. 8. Która droga ci odpowiada, zależy od twoich dochodów i kosztów; zapytaj księgowego. Żadna z dróg nie mnoży kilometrów przez stawkę.

Interpretacja o spółce, która tego próbowała

Interpretacja กค 0702/88 to najbliższy przypadek. Spółka zbudowała model za kilometr z ewidencją licznika i rachunkami. Revenue Department nie zaliczył do kosztów nadwyżki ponad rzeczywiste wydatki na podstawie ม.65 ตรี (3), a interpretacja jest nadal przytaczana w podręczniku kontroli Departamentu z czerwca 2024 roku.

Staranna ewidencja nie uratowała stawki, która nie była kosztem rzeczywistym. Powiązana interpretacja กค 0702/1121 stwierdza, że miesięczny dodatek na pojazd wyliczony ze wzoru jest "ไม่อยู่ในความหมายของมาตรา 42(1)" — nie mieści się w znaczeniu s. 42(1).

Dlaczego ewidencja z datami nadal ma znaczenie

Przy drodze kosztów rzeczywistych odliczasz to, co faktycznie zapłacono. Zapis każdej jazdy z datą, z rozdzielonymi kilometrami służbowymi i prywatnymi, jest praktycznym dowodem, jaka część jazdy służyła firmie. Żaden przepis nie nakazuje prowadzenia ewidencji przebiegu jako takiej.

Revenue Code zobowiązuje też osobę fizyczną do prowadzenia codziennego zapisu i do przedstawiania dokumentów na wezwanie. Limit wezwania w s. 19 to dwa lata od złożenia zeznania, który Director-General może wydłużyć do pięciu przy podejrzeniu uchylania się (bez limitu według s. 23, jeśli zeznania nigdy nie złożyłeś); zobacz jak długo przechowywać ewidencję przebiegu w Tajlandii. Od wymiaru po zignorowanym wezwaniu nie można się odwołać (s. 21).

Jak DriveHub pomaga tajskiemu przedsiębiorcy jednoosobowemu

DriveHub nie daje przedsiębiorcy jednoosobowemu żadnej stawki za kilometr w Tajlandii. Daje ewidencję. Gdy dostęp do lokalizacji jest ustawiony na „Zawsze”, DriveHub zapisuje w tle każdą jazdę — a jeśli kiedykolwiek jakąś pominie, powiadomi cię o tym. Większość przejazdów przypisuje jako „Służbowy” lub „Prywatny” na podstawie twoich miejsc, dawnych tras i godzin pracy, a o resztę pyta. Dzięki temu masz kilometry służbowe i prywatne z datami, które możesz zanieść księgowemu.

Strona kraju jest pod adresem /help/th, a kroki konfiguracji w artykule skonfigurowanie automatycznego śledzenia. DriveHub jest w App Store.

Więcej o Tajlandii

Ta strona przedstawia to, co mówią Revenue Code, pismo Ministry of Finance, interpretacje Revenue Department, rozporządzenie Director-General ป.59/2538 i Royal Decree No. 11, i przytacza je, żebyś mógł to sprawdzić. Nie stanowi porady podatkowej i nie uwzględnia twojej sytuacji — a to, którą drogę wybiera przedsiębiorca jednoosobowy, jest pytaniem do księgowego.

Pełna reguła wraz z przepisami, z których pochodzi: Tajlandia: wymogi dotyczące ewidencji przebiegu.