Przewodnik po kraju · Finlandia · Zaktualizowano 12 września 2026 · 9 min

Ajopäiväkirja 2026: trzy reżimy i lista pól, której naprawdę się pilnuje

Stawkę za kilometr od Verohallinto sprawdza każdy. O tym, czy twoje rozliczenie się obroni, decyduje ewidencja, która za nią stoi — a Finlandia ma trzy różne ewidencje, zależnie od tego, czyim autem jeździsz i kim jesteś.

Stawka i dlaczego spadła

Zwolniony z podatku zwrot za kilometry dla pracownika jeżdżącego własnym samochodem wynosi 0,55 € za kilometr w 2026 roku; w 2025 roku było to 0,59 €. Obie wartości pochodzą z corocznej decyzji Verohallinto w sprawie zwolnionych z podatku zwrotów kosztów podróży — decyzji 970/2025 na 2026 rok i 627/2024 na 2025 rok — i dlatego ewidencja przebiegu nie może po prostu wydrukować dzisiejszej stawki.

Która roczna stawka ma zastosowanie, zależy od tego, kim jesteś. Przejazd pracownika wycenia się według stawki roku kalendarzowego, w którym się odbył. Toiminimi wycenia cały okres obrachunkowy (tilikausi) według stawki roku kalendarzowego, w którym dany okres się kończy.

Ta sama decyzja ustala kilka sąsiednich stawek: 0,42 €/km za motocykl oraz 0,11 €/km za samochód pracodawcy używany jako ograniczone świadczenie (käyttöetuauto), gdy paliwo płaci pracownik. Przewożenie współpracowników w celach służbowych dodaje do stawki za własne auto dodatek za pasażera w wysokości 0,04 €/km — ale nie do stawki käyttöetuauto, a jednoosobowy przedsiębiorca dochodzi do niego przez wytyczne dla samozatrudnionych, nie przez regułę pracodawcy. Takiego szczegółu płaska tabela „Finlandia: 0,55” nie pomieści.

Pułapka. Decyzja Verohallinto zatytułowana päätös ajoneuvon käytöstä pidettävästä ajopäiväkirjasta jest tą, na którą trafia większość wyników wyszukiwania, a dotyczy innego reżimu: taksówek, pojazdów służbowych zarejestrowanych za granicą i pojazdów demonstracyjnych. Jej wymóg stanu licznika przy każdym przejeździe nie obejmuje zwykłego przypadku własnego auta. Kto czyta ją jako swoją regułę, zapisuje stany licznika, o które nikt go nie prosił — i może pominąć pola, o które prosi się naprawdę.

Trzy reżimy. Najpierw znajdź swój.

Wszystko dalej — jakie pola, jakie sumy, jaki formularz — wynika z tego jednego pytania. Większość sporów o to, co musi zawierać fińska ajopäiväkirja, bierze się stąd, że dwie osoby odpowiadają na nie inaczej.

Pracownik, własne auto: matkalasku, nie książka przejazdów. Przepisem właściwym jest rozporządzenie o poborze zaliczkowym, Ennakkoperintäasetus 1124/1996, 17 §, a to, co przewiduje, to rozliczenie podróży. Dla każdego przejazdu wymaga:

• celu przejazdu
• miejsca docelowego i, gdy to potrzebne, trasy
• środka transportu
• godziny rozpoczęcia i zakończenia
• przy zwrocie za kilometry — przejechanych kilometrów i zastosowanej stawki za kilometr

Samozatrudniony (toiminimi): książka przejazdów plus łączne kilometry z roku. Dodatkowe odliczenie (lisävähennys) ma własną listę pól w wytycznych Verohallinto dotyczących kosztów podróży samozatrudnionych: godzina rozpoczęcia i zakończenia, miejsce początkowe i docelowe, trasa, gdy to potrzebne, dystans i cel. A osobno, obowiązkowo, ewidencja musi pokazywać łączną liczbę kilometrów przejechanych tym samochodem w roku podatkowym — służbowych i prywatnych razem, bo to z tą sumą porównuje się próg 50 %.

Za stawką stoją cztery warunki. Samochód należy do twojego majątku prywatnego, co oznacza, że jazdy niezwiązane z działalnością stanowią co najmniej połowę całości. To twój samochód albo samochód twojego małżonka, a nie leasingowany. Stawka to stawka roku kalendarzowego, w którym kończy się twój okres obrachunkowy. A kwotę wykazuje się w formularzu 5, w części 10 — nigdy nie księguje się jej w księgach. Jeśli ponad połowa twoich jazd tym autem jest służbowa, przestaje ono być samochodem z majątku prywatnego, a w miejsce odliczenia wchodzą jego rzeczywiste koszty.

Świadczenie w postaci samochodu służbowego: tu ajopäiväkirja naprawdę obowiązuje. Jeśli świadczenie wycenia się według kilometrów, decyzja Verohallinto w sprawie świadczeń na rok podatkowy 2026 (998/2025, § 17) wymaga książki przejazdów lub innej wiarygodnej ewidencji, a § 24 mówi, co ma w niej być: kilometry przejechane samochodem każdego dnia, a przy każdym przejeździe służbowym godzina rozpoczęcia i zakończenia, miejsce i w razie potrzeby trasa, stan licznika na początku i na końcu, dystans, cel i użytkownik samochodu. Dla jazd prywatnych wytyczne Verohallinto przyjmują same kilometry.

To jedyny reżim, w którym wymóg stanu licznika przy każdym przejeździe jest prawdziwy — i powód, dla którego fiński raport dla auta służbowego potrzebuje załącznika z kilometrami dziennymi, a nie listy przejazdów.

Listy pól się pilnuje

Kusi, żeby traktować tę listę jako kosmetykę — pieniądze to dystans, reszta to księgowe dobre maniery. Wytyczne Verohallinto dla samozatrudnionych mówią co innego. Ich § 4.6 opisuje podatnika, który wykazał odliczenia za podróże z 238 dni, 10 710 €, na podstawie dziennika podróży bez żadnych godzin rozpoczęcia i zakończenia i tylko z mglistymi celami w rodzaju „Turku”. Verohallinto uznał 1 760 € i dołożył do tego podwyżkę podatku.

Przykład dotyczy dziennego odliczenia za zwiększone koszty utrzymania, a nie kilometrów, ale nauka przenosi się wprost na ewidencję przebiegu: godziny i miejsca to właśnie to, co urząd skarbowy sprawdza. Ewidencji, która podaje datę, ale nie godzinę, albo region zamiast adresu, brakuje dokładnie tych pól, na podstawie których urząd działa.

Jak długo przechowywać

W Finlandii biegnie kilka terminów przechowywania, a przepis o kilometrach nie ustala żadnego z nich. Dla jednoosobowego przedsiębiorcy praktyczna odpowiedź to sześć lat od końca roku kalendarzowego, w którym kończy się okres obrachunkowy — termin z ustawy o rachunkowości (kirjanpitolaki 2:10 §, 2 momentti), a nie osobny dla ewidencji przebiegu. Przechowuj wyeksportowany raport, a nie tylko aplikację: obowiązek przechowywania, który zależy od zainstalowanej aplikacji, nie jest planem przechowywania.

Zanim złożysz zeznanie

• Każdy przejazd służbowy ma cel, miejsce początkowe i docelowe oraz godzinę rozpoczęcia i zakończenia.
• Przejazdy pracownika wycenia się według stawki roku, w którym każdy z nich się odbył; cały okres obrachunkowy toiminimi — według stawki roku, w którym się kończy.
• Toiminimi zna łączne kilometry z roku podatkowego, z prywatnymi włącznie, i wie, że udział służbowy jest poniżej połowy.
• Samochód służbowy wyceniany według kilometrów ma liczbę kilometrów na każdy dzień i stany licznika przy każdym przejeździe służbowym.
• Nic z tego okresu nie czeka już niesprawdzone w kolejce do przejrzenia.
• Lisävähennys trafia do formularza 5, części 10 — i nie jest księgowany w księgach.

Co DriveHub z tym robi

W Ustawienia → Stawka i jednostki DriveHub pyta, jak używasz samochodu, a fińskiego toiminimi pyta, kiedy zaczyna się jego rok obrachunkowy. Odpowiedź zmienia raport: okno roku podatkowego staje się twoim tilikausi, każdy przejazd w nim jest wyceniany według stawki roku kalendarzowego, w którym dany okres się kończy (albo według stawki własnego roku, jeśli późniejsza nie została jeszcze opublikowana), raport dla jednego samochodu służbowego dostaje załącznik z kilometrami dziennymi, a raport toiminimi podaje warunek własności i to, że kwota należy do formularza 5, części 10.

Źródła

• Verohallinnon päätös verovapaista matkakustannusten korvauksista — 970/2025 § 9 (2026) i 627/2024 § 9 (2025).
• Ennakkoperintäasetus 1124/1996, 17 § — lista pól matkalasku.
• Verohallinnon päätös luontoisetujen laskentaperusteista, 998/2025 §§ 17 i 24 — książka przejazdów dla samochodu służbowego.
• Verohallinto, Liikkeen- ja ammatinharjoittajien sekä maataloudenharjoittajien matkakustannusten vähentäminen, §§ 3.3.5, 3.4, 4.6, 5.3 i 5.4.
• Verohallinnon päätös ajoneuvon käytöstä pidettävästä ajopäiväkirjasta, VH/7370/00.01.00/2020 — reżim dla taksówek i pojazdów demonstracyjnych.

Przeczytane na finlex.fi i vero.fi; kwoty sprawdzone we wrześniu 2026 roku. To podsumowanie napisane przez osobę, która zbudowała aplikację, a nie porada podatkowa — potwierdź swoją sytuację w Verohallinto lub u swojego doradcy.