Przewodnik po kraju · Portugalia
Stawka 0,40 € za kilometr w Portugalii istnieje — ale jednoosobowy przedsiębiorca nie może jej wypłacić sam sobie
Stawka jest prawdziwa, ale może nie być twoja
Portugalski limit za używanie własnego samochodu do celów służbowych wynosi 0,40 € za kilometr. Jest aktualny — Lei n.º 82/2023 (OE 2024) uchyliła artykuł, który utrzymywał go na poziomie 0,36, i od 1 stycznia 2024 przywróciła 0,40, a pół portugalskiego internetu wciąż podaje starą liczbę.
Trudniejsze pytanie nie dotyczy jednak cyfr. Dotyczy tego, kto może z nich korzystać.
CIRS art. 33.º n.º 1 jest jednoznaczny:
«As remunerações dos titulares de rendimentos da categoria B, assim como (…) utilização de viatura própria ao serviço da atividade (…) não são dedutíveis»
Osoba osiągająca dochody kategorii B — samozatrudniony, jednoosobowy przedsiębiorca — nie może odliczyć wypłaty samej sobie za używanie własnego samochodu w działalności. Ani po 0,40, ani po żadnej innej stawce.
Co zatem robi jednoosobowy przedsiębiorca
Odliczasz rzeczywiste koszty pojazdu, na warunkach twojego systemu opodatkowania — paliwo, ubezpieczenie, serwis, amortyzację, w proporcji do użytku służbowego. To inny rodzaj zapisu: rachunki i podział, a nie wyliczenie za kilometr.
Ewidencja przebiegu nadal ma znaczenie, a może nawet większe, bo podział między użytek służbowy a prywatny to liczba, której musisz umieć bronić. Jest jednak dowodem na procent, a nie podstawą roszczenia za kilometr.
Dla kogo jest stawka 0,40
Dla pracowników, którym pracodawca zwraca koszty używania własnego samochodu w sprawach pracodawcy. Tam limit wynika z Portaria n.º 1553-D/2008, a CIRS art. 2.º n.º 3 al. d) sprawia, że wszystko ponad niego jest opodatkowane jako dochód ze stosunku pracy.
Dokument, jeśli należysz do tej grupy
Boletim itinerário — mapa de deslocações — musi wykazywać powód podróży, miejsca, czas pobytu, cele oraz dietę dzienną lub łączną. Przy użyciu własnego samochodu musi dodatkowo wskazywać pojazd i jego właściciela, liczbę kilometrów, stawkę za kilometr i sumę.
Właściciel to pole, którego brakuje. Wskazanie samochodu to nie to samo co wskazanie, do kogo należy, a mapa musi zrobić jedno i drugie.
Dlaczego aplikacja, a nie notes
Nic z powyższego nie wymaga oprogramowania; notes wystarczy. Oprogramowanie zmienia sposób, w jaki rzecz się nie udaje — a dla jednoosobowego przedsiębiorcy ustalającego podział porażką nie jest brakujący przejazd, tylko brakujący mianownik: prywatna jazda, której nikt nigdy nie zapisuje i bez której udział służbowy jest zgadywaniem.
DriveHub zapisuje w tle każdy przejazd, służbowy i prywatny, a potem pyta, który był który. To właśnie liczba, której potrzebuje podział.
Na potrzeby samego boletim raport drukuje powód każdej podróży twoimi własnymi słowami i w osobnym wierszu podaje właściciela pojazdu — ciebie, jeśli samochód jest twój.
Jedyne, co zostaje po twojej stronie, to podpis. Według wiążącej interpretacji organu podatkowego PIV 21076 zestawienie kilometrów musi podpisać osoba, do której należy, więc ostatnia strona zostawia miejsce na twój podpis, na podpis osoby zatwierdzającej i na datę. DriveHub zostawia podpisanie tobie, zamiast rysować podpis, który by się nie liczył.
Ta strona cytuje artykuły CIRS z numerami, żebyś mógł je przeczytać. Nie stanowi porady podatkowej i nie uwzględnia twojej sytuacji — a to strona o tym, kogo przepis wyklucza, czyli dokładnie taki rodzaj pytania, które warto zadać contabilista certificado, zanim złożysz zeznanie.
Pełna reguła wraz z przepisami, z których pochodzi: Portugalia: wymogi dotyczące ewidencji przebiegu.